Rodzina i jej problemy

Wpływ rodziny pochodzenia na powodzenie związku małżeńskiego młodego człowieka

Cechą każdego człowieka jest potrzeba przebywania z innymi ludźmi. Już od urodzenia dziecko kontaktuje się z różnymi osobami. Najpierw są to rodzice, potem koledzy i koleżanki z podwórka czy szkolnej ławki. Kiedy młody człowiek wkracza w okres dorastania, znajomości z płcią odmienną często przeradzają się w sympatie. Te pierwsze związki są przeważnie krótkotrwałe, młodzież często zmienia obiekty swoich zainteresowań, lecz ten etap ich życia jest niezbędny w procesie wyboru przyszłego współmałżonka. Młodzi ludzie mają okazję poznać cechy wspólne i odrębne dla dziewcząt i chłopców, oczekiwania swoje i innych oraz mają możliwość porównania właściwości charakteryzujące różne osoby.

Wraz z wiekiem rozwojem fizycznym i psychicznym młodzież zaczyna coraz częściej zastanawiać się nad swoją przyszłą rodziną, charakterem pełnionych w niej ról społecznych a przede wszystkim nad obrazem przyszłego współmałżonka.
„Obraz roli i wyobrażenie jej ideału zależą m. in. od osób pełniących rolę oraz od częstości i jakości kontaktów podmiotu z przedstawicielami danych ról społecznych, zwłaszcza we wczesnym okresie życia. Dziecko kontaktuje się z rodzicami najwcześniej, toteż ich właściwości mogą stanowić prototyp do spostrzegania ludzi w ogóle”.
Przygotowanie do pełnienia ról małżeńskich i rodzicielskich, dokonuje się przede wszystkim w domu rodzinnym. Obejmuje ono „kształtowanie podstaw dojrzałej osobowości, a także przekazywanie wzorów ról. Ważne jest tutaj nabywanie postaw oraz uczenie się roli związanej z własną płcią".

             „W prawidłowo funkcjonującej rodzinie dziecko uczy się wzorów społecznego postępowania, przyswaja sobie wartości moralne, postawy wobec małżeństwa i rodziny, wobec innych ludzi, wobec cierpienia, śmierci. Wzajemna troskliwość, serdeczność, szacunek i wyrozumiałość- cechujące więzi w rodzinie- stanowią decydujący czynnik utrwalania w dziecku postaw skłaniających do traktowania małżeństwa jako opierającego się na wzajemnej miłości i poczuciu odpowiedzialności” .

              Większość rodziców nie zdaje sobie sprawy, że matka jest dla syna wzorem kobiety, a ojciec dla córki wzorem mężczyzny. Pod wpływem osobowości, a także ich wzajemnego stosunku, u dzieci kształtują się wyobrażenia o mężczyźnie i kobiecie, roli wobec siebie, pozycji w rodzinie i miejscu w społeczeństwie.

            Dorastająca młodzież ma za sobą kilkanaście lat oddziaływań rodziców, obserwowania i przeżywania tego wszystkiego co wydarzyło się w rodzinie, im mniejsze dziecko, tym nie zdaje sobie z tego sprawy. W miarę dorastania coraz bardziej uświadamia sobie sytuację panującą w rodzinie i uczucia temu towarzyszące. „Jeżeli pożycie rodziców układa się harmonijnie, dziecko w przyszłości będzie szukało takiego partnera życiowego, z którym będzie mogło powtórzyć szczęśliwy układ osobowy, jaki obserwowało w domu rodzinnym. Niewłaściwe relacje pomiędzy rodzicami, mimo ich przemilczania w rozmowach czy nawet ukrywania, są bardzo dokładnie odczytywane przez dziecko. Łatwo zauważa ono, że pod pozorami zgody ukrywane jest niezadowolenie rodziców ujawniające się w mimice, reakcjach na określone zachowania czy decyzje.
W sytuacji gdy rodzice stanowią parę niedobraną, konfliktową, nie zaspokajającą wzajemnie swoich emocjonalnych potrzeb, pragnieniem dziecka będzie, aby nie powtarzać w dorosłym życiu doświadczeń, jakie przeżyli jego rodzice. W praktyce jednak- jak wynika z wielu badań- często tego typu osoby powielają w swoim małżeństwie nieprawidłowe wzory zachowań wyniesione z domu”.

Bibliografia:
1. H. Pielka: Uczniowie szkół średnich o swoich przyszłych małżeństwach (w): Problemy rodziny 1997, nr 1-2.
2. E. Stuglik: Kształtowanie wyobrażeń ról rodzinnych u uczniów jako problem edukacji dzieci i młodzieży - zagadnienia wybrane. Red. Jadwiga Włodek - Chronowska. Kraków 1996.
3. M. Ryś, K. Ostrowska (red): Wychowanie do życia w rodzinie. Książka dla nauczycieli, rodziców i wychowawców. Warszawa 1999.
Zobacz podobne arytkuďż˝y: