Wychowanie dzieci

Samoocena dziecka

Zbyt niska samoocena u dziecka - przyczyny i konsekwencje

Na niski poziom samooceny u dziecka ma wpływ wiele czynników, m.in.:

krytyka, ośmieszenie na forum, brak wsparcia ze strony najbliższych.
Np. weźmy taką sytuację: nauczyciel w szkole na lekcji w - fu przy wszystkich uczniach skrytykował ucznia, mówiąc mu „jesteś nieudacznikiem, nie umiesz zrobić fikołka”. Takie stwierdzenie jeśli jeszcze jest wsparte słowami rodziców, którzy powiedzieli „to ja w twoim wieku robiłam mostek i gwiazdę a ty...” , wtedy dziecko może się kompletnie załamać i na długo zniechęcić do danego przedmiotu;
rodzina z patologią, np. alkohol, rodzina uboga, rozbita dziecko czuje się gorsze, często brudne, niedożywione, zazdrości innym dzieciom ładnych ciuchów, zabawek często domu rodzinnego, kochających się rodziców;
rodzina sukcesu, ze strony której występuje parcie na dziecko, aby osiągało wysokie wyniki w nauce czy innej dziedzinie, np. rodzina lekarzy naciska na dziecko aby się bardzo dobrze uczyło, gdyż chce żeby pociecha poszła w ich ślady, chociaż dziecko niekoniecznie ma podobne marzenia co do swojej przyszłości.
I tu pojawia się problem dziecko nie może dać rodzicom tego czego oni od niego oczekują, pojawiają się wtedy wyrzuty typu, „ja jestem gorszy” , „nieudacznik” itp., „gdyż nie umiem sprostać wymaganiom rodziców”, „choć sie staram nie daję rady coś ze mną jest nie tak”. Jeśli rodzice w porę się nie spostrzegą, że ich postępowanie wprowadza dziecko w kompleksy mogą oni zniszczyć mu nie tylko życie zawodowe lecz i osobiste gdyż, złe postrzeganie siebie będzie miało także wpływ na kontakt z innymi ludźmi.

Zbyt wysoka samoocena u dziecka - przyczyny i konsekwencje

Lepiej żeby dziecko miało zbyt wysoką, niż zbyt niską samoocenę, czasem nie lubimy gdy dziecko się bardzo przechwala jakie ono to nie jest, ale trzeba przyznać rację że takiej osobie będzie w dorosłych życiu łatwiej.

Nie należy takich osób ściągać na ziemię, dobrze niech myślą o sobie pozytywnie, wiele ludzi ma właśnie z tym problem w dzisiejszych czasach, brak im wiary w siebie w to co robią cechuje ich negatywizm.
Oczywiście, jeśli to wysokie mniemanie jest zupełnie nieadekwatne do możliwości dziecka można mu delikatnie, ale zaznaczam „delikatnie” zwrócić uwagę, że np. jesteś bardzo dobry z rzutów do kosza, ale uważaj mógłbyś jeszcze trochę poćwiczyć, gdyż Jurkowi też dobrze to wychodzi i może cię w tym przegonić”.

Często dzieci o wysokiej samoocenie poniżają innych ”słabszych”, naśmiewają się z nich, wtedy trzeba koniecznie zaingerować i wytłumaczyć że źle robią.
Przyczyną zbyt wysokiej samooceny u dzieci jest często bycie jedynakiem, rodzice wtedy wychwalają swoją jedyną pociechę ponad miarę.|
Często też sami uważają się za „lepszych”, „lepiej usytuowanych materialnie czy bardziej ”wykształconych”, chociaż wiadomo, że nie studia sprawiają, że ktoś jest kulturalnym i dobrze ułożonym człowiekiem lecz dobre wychowanie i wpojone wartości i zasady. Dziecko, jednak widząc takie zachowanie u rodziców też tak postępuje.

Oczywiście jak wspomniałam, jeśli jest to pozytywna samoocena, która dopinguje do działania, twórcza, to wszystko w porządku, jeśli zaś prowadzi do poniżania innych, wyśmiewania się z nich i jest zupełnie nieadekwatna z zdolnościami danej osoby, to należy w delikatny sposób zwrócić jej uwagę.
Zobacz podobne arytkuďż˝y: