Wychowanie dzieci

Porady wychowawcze

Złoty środek na wychowanie

Wychowanie dzieci jest trudną sztuką, ciężko znaleźć złoty środek na to, aby nasza pociecha wyrosła na człowieka mądrego, zaradnego a przede wszystkim dobrego.
Ale warto się postarać i pomęczyć, czasem zrezygnować z własnych przyjemności, przezwyciężyć zmęczenie dnia codziennego, aby choć przez chwilę pobyć z własnym dzieckiem i porozmawiać z nim o zwykłych sprawach, np. jak minął mu dzień, może o jego problemach, kłopotach jakie właśnie przeżywa.

Jeśli od samego początku, będziemy budować dobre relacje z dzieckiem, nie będziemy stawiać muru między nami a nim, możemy mieć nadzieję, że nie popsują się one np. w wieku dojrzewania kiedy to rodzice schodzą na plan dalszy, a ważne miejsce w życiu dziecka zajmują koledzy lub kiedy popadnie w kłopoty, będziemy mogli liczyć na to, że w pierwszej kolejności zwróci się po pomoc do nas.

Warto zwrócić uwagę na ważny aspekt w wychowaniu, iż nigdy nie należy utrzymywać relacji z dzieckiem na stopie koleżeńskiej, rodzic zawsze musi stać o stopień wyżej, niestety często obserwując rodziców i ich pociechy można zauważyć, iż próbują oni jakby zakolegować ze swoimi dziećmi, tzn. dogodzić za wszelką cenę, nie stawiając wymagań i ograniczeń przez co pozwalają im na za dużo. W konsekwencji ciężko później coś od dziecka wyegzekwować.

Zdarza się, iż rodzice narzekają na swoje dzieci, mają pretensje do nich, że zachowują się tak, a nie inaczej. W wielu z tych przypadków, samym rodzicom przydałaby się porządna lekcja wychowania.

Dlatego należy zwracać uwagę na to, jak my sami się wyrażamy w obecności dziecka, nie obgadujmy nikogo, w szczególności przy dziecku nauczycielki, sąsiadki itd., nie tylko dziecko niepotrzebnie się uprzedzi do danej osoby, po drugie będzie robić to samo wśród swoich rówieśników, a przez to stanie się nieszczere. Bądźmy autentyczni we wszystkim tym, co mówimy i robimy, np. nie mówmy “nie huśtaj się na krześle, bo się rozklei”, robiąc za chwilę to samemu, ponieważ staniemy się niewiarygodni: „jak to, to mama może to robić a ja nie”?
Także jak już wspomniałam na początku, wychowanie jest trudną sztuką lecz kto ją posiądzie, nie tylko uszczęśliwi sam siebie (duma z osiągnięć dzieci, ich wdzięczność, opieka na starość, radość z wnuków, itp) lecz także przyczyni się dla dobra ludzkości dając społeczeństwu prawego obywatela.

Zobacz podobne arytkuďż˝y: