Wychowanie dzieci

Nieśmiałość u dziecka

Nieśmiałość u dziecka – czym jest, przyczyny jej występowania i jak sobie z nią radzić?

Czym jest nieśmiałość?
Osoba nieśmiała to taka, która jest zamknięta w sobie, trudno nawiązuje kontakty, w towarzystwie raczej trzyma się na boku, mało mówi.
Człowiek nieśmiały może być bardzo mądry, inteligentny i dużo mógłby zdziałać i osiągnąć w życiu, jednak często z obawy przed porażką, negatywną opinią, wyśmianiem, złą oceną, nie udaje mu się to.

Przyczyny nieśmiałości

W dużej mierze dziecko uczy się nieśmiałości w rodzinie. Często rodzice swoją postawą zahamowaną, wycofaną dają przykład nieśmiałości, lęku przed światem, dzieci widzą to i naśladują ich w tym.

Ważny wpływ na nieśmiałość u dziecka ma wychowanie przez rodziców. Jeśli jest ono krytykowane za błędy, wyśmiewane, niedoceniane, jeśli co chwilę słyszy tylko popatrz “ale ta Kasia jest mądra i jak się dobrze uczy”, “ten Robert to dopiero sportowiec nie to co ty, nawet fikołka nie potrafisz dobrze zrobić”, dziecko uważa się za gorsze oraz czuje, iż nie może sprostać wymaganiom rodziców. Dla rodzica jego dziecko powinno być najładniejsze, najmądrzejsze i ono powinno zdawać sobie z tego sprawę, nigdy zaś nie powinno słyszeć słów, “jesteś nieładna”, “ale z ciebie ciamajda”.
Jeśli wychowamy się wśród takich opinii i poglądów, ciężko nam będzie później zwalczyć tę nieśmiałość, która będzie siedzieć w naszej głowie, i z którą jeśli czegoś nie zrobimy, będziemy musieli się męczyć całe życie.

Wzbudzać nieśmiałość mogą poczynania rodziców nadmiernie chroniących dziecko, którzy izolują je, aby ich nie stresować, nie narażać na porażki. Takim dzieciom ciężko będzie coś w życiu osiągnąć, gdyż będą bały się zaryzykować, a nawet gdy to zrobią nie będą umiały poradzić sobie kiedy pojawi się niepowodzenie.

Nieśmiałości sprzyjają wynalazki takie jak komputer, internet i związane z tym portale randkowe, gadu- gadu, czaty itd. Dzieci spędzają przed ekranem monitora wiele czasu, tym samym ograniczając kontakty z rówieśnikami. Młodzież nie musi nigdzie wychodzić, żeby spotkać się ze znajomymi, zamyka się w domu, siada przed komputerem i jest w stanie szybko nawiązać kontakt z drugą osobą co w rzeczywistości mogłoby sprawić wiele trudności. W ten sposób nikt ich nie widzi, nie ocenia, mogą być kim chcą, siedząc przed komputerem, a nie przed człowiekiem mogą ukryć wiele emocji, których nie da się zatuszować siedząc twarzą w twarz z drugą osobą, smutek, złość, wstyd malują się na twarzy, nasze gesty, często zdradzą więcej niż nam się wydaje. Antropolog Albert Merabian odkrył, że podczas komunikacji międzyludzkiej 7% informacji przekazują słowa, 38% brzmienie głosu, a 55% mowa ciała.
Ograniczając rzeczywiste spotkania międzyludzkie już w dzieciństwie sprawiamy, iż w dorosłych życiu ciężej będzie nam nawiązać kontakty koleżeńskie, potem damsko-męskie, znaleźć pracę itd.

Jak zatem radzić sobie z nieśmiałością?

próbować odezwać się do obcej osoby w sklepie, szkole, uśmiechnąć się do niej;
próbować wypowiedzieć się na forum, publicznie zabrać głos;
powtarzać sobie, że nie jest się w niczym gorszym od swojego rozmówcy;
myśleć o sobie pozytywnie, “potrafię to zrobić, poradzę sobie z tym, przynajmniej spróbuję”;
podejmować ryzyko i wyzwania;
nie załamywać się porażkami, umieć sobie z nimi radzić.

Porady dla rodziców:

delikatnie wywierać nacisk na dziecko, zachęcać do działania, podejmowania wyzwań;
nie oceniać dziecka, nie osądzać, nie krytykować, gdyż takim postępowaniem dziecko może jeszcze bardziej zamknąć się w sobie;
rozmawiać o problemie bez osądzania dziecka, doradzać mu, to może pomóc w walce z nieśmiałością.

Zobacz podobne arytkuďż˝y: