Wychowanie dzieci

Jakich błędów unikać podczas rozmowy z dzieckiem???

Często rodzice nie mogą porozumieć się ze swoimi dziećmi, konflikt ten pogłębia się w okresie dorastania ich pociech, kiedy na pierwszym planie zaczynają stawiać swoich kolegów, rzadziej bywają w domu. Ważne jest, aby od początku dbać o dobre i ciepłe relacje z dziećmi, aby później móc przetrwać ten trudny okres dojrzewania zwycięsko tzn. bez osłabienia lub co gorsza utraty relacji z synem czy córką.

“Mowa jest srebrem, milczenie złotem”

Zdarza się, iż rodzicom wydaje się, że prowadzą dialog z dzieckiem, a tak naprawdę jest to monolog, niby rodzic o coś pyta dziecko, ale zanim ono zacznie odpowiadać, to sam mu przerwie, coś wtrąci i zmieni temat. Należy dać się dziecku wypowiedzieć, choć nawet chcielibyśmy się wtrącić, powstrzymajmy się, jeżeli są to cenne uwagi, które wniosą coś dobrego a nie będą tylko słowami krytyki, powiedzmy je na końcu rozmowy w odpowiedni sposób, np. Mareczku dobrze mówisz, w wielu miejscach się z Tobą zgadzam, ale jeśli chodzi o sprawę..., to mam odmienne zdanie, uważam że można byłoby postąpić w ten sposób... i tutaj należy wytłumaczyć dziecku dlaczego coś nam się nie podoba, lub znaleźć jeszcze lepszy sposób tzn. zainicjować odpowiedź dziecka: „ nie sądzisz że można by postąpić inaczej, pomyśl...”

Działaj zanim będzie za późno

Często rodzice zauważają, że dzieje się coś złego z dzieckiem jak jest już za późno, wtedy to dziwią się ”jak to?” “dlaczego?”, “mój syn, (córka) pije, ma problemy z narkotykami?” “przecież powinniśmy widzieć, że coś jest nie tak, że ma jakieś problemy”, lecz zagonieni, nie mieli nawet chwili czasu na to, aby poświęcić go dziecku i szczerze z nim porozmawiać.

Nie krytykujmy z góry wszystkiego

Podobnie rzecz się ma z określaniem dziecka, nadawaniem mu epitetów, np. „jesteś kłamczuchem”, „albo jesteś niemądry”, jeśli będziemy dziecku stale to wmawiać to takim się stanie, gdyż nie będzie widziało potrzeby starania się by być innym, skoro i tak dla rodzica jest np. “nieudacznikiem”.

"Rodzic najmądrzejszy"

Kolejnym błędem, który powoduje, że dzieci zamykają się na rodziców i nie chcą dzielić się z nimi swoimi sprawami jest wymądrzanie się przez nich, tzn. rodzice często uważają się za najlepiej wiedzących. I tak np. dziecko podaje jakieś informacje, a rodzic odpowiada: “A gdzie tam”, “to niemożliwe”, i choć dziecko ma informacje “z pierwszej ręki”, a rodzic tak do końca się nie orientuje w temacie to i tak się z tym nie zgodza. Takie ciągłe zaprzeczanie temu co mówi do niego syn czy córka, spowoduje w końcu, że przestanie mówić bo i po co “i tak rodzic nie uwierzy”.
Rodzice, będąc "bogatsi doświadczeniem życiowym", często udzielają swoim pociechom rad, oczywiście są one cenne i w wielu sytuacjach bardzo przydatne ale powtarzane za często, mogą człowieka najbardziej cierpliwego zmęczyć i zdenerwować. Obowiązkiem rodzica jest udzielanie wskazówek dziecku, ale trzeba mu też pozostawić pewną swobodę działania, inaczej uczyni go swoim niewolnikiem.
Rodzic choćby chciał, nie ochroni dziecka przed wszystkimi przykrościami i przeciwnościami losu jakie na niego czyhają i będą czyhać w przyszłym życiu, gdyż nie będzie mógł być zawsze przy nim, dlatego dziecko czasem musi popełnić błąd, pomylić sie żeby nauczyło się być silnym człowiekiem i umiało pokonywać trudności i przeszkody w dorosłym życiu.Zobacz podobne arytkuďż˝y: