Artykuły do przedruku
Rozwój duchowy dzieci
Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie i nie przeszkadzajcie im"(Łk 18,16), czyli o wychowaniu religijnym w rodzinie
Słowa Pana Jezusa wyraźnie zachęcają nas do tego, aby już od najmłodszych lat życia naszego dziecka, uczyć go wiary, wpajać zasady miłości do bliźniego i wdrażać do przestrzegania zasad obowiązujących w religii katolickiej.
Po pierwsze, aby wszystkie nasze poczynania były skuteczne, samemu należy dać przykład prawdziwej wiary w codziennym życiu.
Jeśli będziemy mówić dziecku módl się rano i wieczorem, a sami nie będziemy tego robić, na nic się to zda, jeśli będziemy kazać chodzić dziecku do kościoła, a sami będziemy to robić raz na miesiąc, to dziecko nie będzie widziało konieczności chodzenia na Mszę Św. To jednak nie wystarczy!!!
Po drugie, aby nauczyć drugą osobę kochać Boga, należy samemu to czynić w swoim sercu, bo inaczej przekażemy tylko "sucha wiarę".
Tu nasuwa się kolejny wniosek, jeśli rodzic będzie się modlił, będzie uczestniczył w co niedzielnej Eucharystii, lecz nie będzie żył wiarą, jeśli każdym swoim słowem, gestem nie będzie głosił miłości bożej, (wiadomo człowiek jest słaby i ulega pokusie, często się myli, popełnia głupstwa, o tym też można porozmawiać z dzieckiem, o błędzie, grzechu i o przebaczeniu!) a swoim życiem nie będzie wypełniał słowa bożego usłyszanego na niedzielnej Mszy Św. to może bardziej zrazić dziecko do wiary, aniżeli mu ją wpoić!!! Jeśli rodzic, który powinien być dla dziecka autorytetem, będzie co innego mówił, a co innego robił stanie się nie autentyczny!!!
Takie zachowanie jest obecnie jednym z czynników, podawanym jako powód, który zniechęca młodzież do religii, kiedy widzi się ludzi pięknie modlących się w Kościele, a zaraz po wyjściu z niego idących do sklepu na zakupy, czy obmawiających sąsiadów, to wpaja się dziecku tylko pozory prawdziwej wiary, a przecież nie to obiecywaliśmy Bogu, przynosząc Mu je na Chrzcie Św.
Po trzecie, już od najmłodszych lat życia naszego dziecka powinniśmy zabierać je na na niedzielną Mszę, najpierw najlepiej na Eucharystię dla najmłodszych, z czasem na Mszę dla młodzieży, która jest bardziej efektowna i tak przygotowana, aby przyciągnąć młodego człowieka do Kościoła.
Po czwarte, nie ograniczajmy chodzenia do Kościoła tylko do niedzieli, lecz wybierzmy się, jeśli tylko czas nam na to pozwoli na Eucharystię w dzień powszedni, na Litanię, Majówki itp.
Po piąte, jak najwcześniej wdrażajmy dziecko do modlitwy porannej i wieczornej, najpierw swoimi słowami, (przeproszenie, dziękczynienie i prośby do Boga) a później uczmy je różnych modlitw. Najlepiej abyśmy, modlili się wspólnotowo z całą rodziną, to bardzo ją spaja.
Po szóste, bierzmy do ręki i czytajmy Pismo Św., jest tyle pięknie ilustrowanych wydań Biblii dla najmłodszych,
Po siódme, kupujmy prasę katolicką, polecam dla najmłodszych tygodniki: „Jaś” i „Dominik”, miesięcznik „Anioł Stróż”, „Mały Gość Niedzielny” dla starszych dwumiesięcznik „Miłujcie się”, itd. Czasopisma można zaprenumerować przez internet, mogą stanowić one doskonały prezent dla dziecka.
Po ósme, korzystajmy z wypożyczalni katolickich, gdzie znajdują się wartościowe książki i filmy religijne, o życiu Jezusa, świętych, itp. Słuchajmy rozgłośni katolickich, w których znajdują się również audycje dla najmłodszych, kupujmy dzieciom płyty z muzyką religijną.
Po dziewiąte, rozmawiajmy z dziećmi o zagadnieniach związanych z wiarą, przy okazji np. Komunii Św. ukarzmy jej ważność i wartość dla dziecka, aby zrozumiało, że to nie na prezenty ma oczekiwać ale na spotkanie z Jezusem.
Po dziesiąte, zachęcajmy dziecko do uczestniczenia w różnych organizacjach i wspólnotach przykościelnych, np. posługa ministrancka, oaza.
Po jedenaste, zabierajmy dziecko na pielgrzymki do miejsc świętych i kultu religijnego, zachęcajmy do uczestnictwa w pieszych pielgrzymkach do Częstochowy, może nawet sami weźmy w niej udział. Jeśli nam siły lub czas nie pozwali, polecam choć jednodniowe przejście pierwszego dnia z pielgrzymką, odprowadzenie jej na nocleg i powrót autokarem do miejsca zamieszkania. Będzie to na pewno dużym i nieazpomnianym przeżyciem dla dziecka.
Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie i nie przeszkadzajcie im"(Łk 18,16), czyli o wychowaniu religijnym w rodzinie
- zobacz podobne arytkuły: Szatan istnieje naprawdę
Szatan istnieje naprawdę i największym jego zwycięstwem jest to, że człowiek w to nie wierzy lub to bagatelizuje!!! Jak postępować z niesfornym dzieckiem w Kościele
Często uczestnicząc we Mszy Św., obserwujemy dzieci, które niesfornie biegają po kościele, nie chcą usiedzieć na miejscu i nudzą się, niecierpliwie czekając końca mszy. Rodzice zaś zawstydzeni i przejęci wybrykami swoich pociech, zamiast na Mszy św. skupiają się na dziecku. Przekaz wiary w rodzinie
Przekazywanie wiary małemu dziecku, należy nie do kogo innego jak do rodziców. Oczywiście dziadkowie, księża, katecheci odgrywają nie mniej znaczącą rolę w kształtowaniu się religijności u małego dziecka, ale to rodzice są pierwszymi osobami, którzy... Rozwój duchowy dzieci
-skojarzone artykuły i produkty:
